Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι αναρμόδια να διαχειριστεί προβλήματα μειονοτήτων, απάντησε χθες το βράδυ στον Πρωθυπουργό των Σκοπίων, Νίκολα Γκρουέφσκι, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο οποίος του επισημαίνει παράλληλα ότι οι σχέσεις καλής γειτονίας είναι ουσιώδεις για την προσέγγιση της χώρας του με την Κοινότητα.

Οπως αναμενόταν, ο κ. Μπαρόζο «άδειασε» το Σκοπιανό πρωθυπουργό, ο οποίος του ζητούσε να μεσολαβήσει για την προστασία των δικαιωμάτων της δήθεν μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα.

Στην απαντητική επιστολή ο πρόεδρος της Κομισιόν επισημαίνει ότι η Ε.Ε. δεν έχει αρμοδιότητα να διαχειριστεί θέματα μειονοτήτων και των δικαιωμάτων τους, συμπεριλαμβανομένων και των περιουσιών. Τα θέματα αυτά ανήκουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, τονίζει ο κ. Μπαρόζο.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής εκφράζει στη συνέχεια τη λύπη του, στο γεγονός ότι οι διμερείς σχέσεις των Σκοπίων και της Ελλάδας βρίσκονται αντιμέτωπες με τέτοια προβλήματα.

Καταλήγοντας ο κ. Μπαρόζο προειδοποιεί τα Σκόπια ότι η διατήρηση σχέσεων καλής γειτονίας είναι ουσιαστικής σημασίας για την προώθηση της προσέγγισής τους με την Ευρωπαϊκή Ενωση.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΛΟΣ

Πηγή:Ναυτεμπορική


Ο Κάρατζιτς που γνώρισα

του Ανδρέα Μπελιμπασάκη

(το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Κ. Ελευθεροτυπία, 27/7/2008)

Ο «Δρ Ντράγκαν Ντάμπιτς», τον χειμώνα του 2008, σε ομιλίες του σε νεαρούς κυρίως υποστηρικτές της εναλλακτικής ιατρικής, ήταν κατηγορηματικός και σαφής : «Στη ζωή δεν υπάρχουν αδιέξοδες καταστάσεις. Όλοι μπορούν να αναζητήσουν και να βρουν την ισορροπία τους ». Μια χιλιοειπωμένη διατύπωση που έχει όμως την αξία της, καθώς ο «Δρ Ντάμπιτς», με φυσιογνωμία κάτι ανάμεσα σε Μαρξ και Φρόιντ και συμπεριφορά μποέμ ψυχιάτρου, ανακάλυψε ένα ήρεμο και ισορροπημένο κόσμο κάπου έξω από το Βελιγράδι. Πολύ διαφορετικό από αυτόν του Ράντοβαν Κάρατζιτς, τον χειμώνα του 1992.

Πρώτη φορά είδα τον Ράντοβαν Κάρατζιτς τον Ιανουάριο του 1992 στο ξενοδοχείο “Holiday Inn” του Σαράγιεβο, λίγες μήνες πριν την έναρξη του πολέμου στη Βοσνία. Ψηλός, ευθυτενής προχωρούσε με αποφασιστικό, στρατιωτικό σχεδόν βήμα, συνοδευόμενος από ένστολους φρουρούς. Με σήμα κατατεθέν την μακριά του κόμη, έμοιαζε μάλλον με «οργισμένο» διανοούμενο της δεκαετίας του 60. Χαμογελούσε βεβιασμένα και ήταν πρόθυμος να μιλήσει στους δημοσιογράφους. Το ξενοδοχείο αποτελούσε το «κέντρο επικοινωνίας» του Σερβικού Δημοκρατικού κόμματος, με δεκάδες όμως ένοπλους Σέρβους παραστρατιωτικούς να περιδιαβαίνουν στο χώρο του, όλοι γνώριζαν πως πρόκειται περί «επιχειρησιακού στρατιωτικού κέντρου». Από τα παράθυρα των επάνω ορόφων του ξενοδοχείου, τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, «άγνωστοι» πυροβόλησαν ειρηνικούς διαδηλωτές που δεν επιθυμούσαν την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Το Σερβικό «Άγιο Όρος»

Ξαναείδα τον Κάρατζιτς έξη μήνες αργότερα, αυτή τη φορά στο Πάλε, την έδρα της Σερβοβοσνιακής πλέον κυβέρνησης, λίγα μόνο χιλιόμετρα έξω από το Σαράγιεβο. Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει και οι Σέρβοι ήδη είχαν υπό τον έλεγχο τους τα μεγαλύτερες πόλεις της Βοσνίας. Για πρώτη φορά μίλησα μαζί του. Του έκανε εντύπωση ότι μιλούσα τα Σερβοκροατικά. Με τις σερβικές βόμβες να τραντάζουν το Σαράγιεβο, δεκαπέντε λεπτά συνέντευξης ήταν αρκετά για να διαπιστώσω το «όραμα» του.

Εάν στο Βελιγράδι η έκρηξη του Σερβικού εθνικισμού είχε θολό ιδεολογικό υπόβαθρο, ο Κάρατζιτς ήταν ξεκάθαρος : «Όλοι οι Σέρβοι σε ένα ορθόδοξο χριστιανικό κράτος». Μου επαναλάμβανε συνεχώς ονόματα Σέρβων αυτοκρατόρων και Αγίων, ενώ το πρότυπο του ήταν μια κοινωνία σαν το…Άγιο Όρος. Περισυλλογή με τυφλή πίστη στην πατρίδα, στην θρησκεία και στις παραδόσεις της. Φαινόταν να πιστεύει όσα έλεγε.

Για τους μουσουλμάνους και την ηγεσία τους ήταν εντελώς απαξιωτικός. «Ποιοι είναι αυτοί; Πότε υπήρξαν ως έθνος; Κανείς δεν πρόκειται ποτέ να τους αναγνωρίσει». Τελείωσε την συνέντευξη με μια φράση που δίχασε πολλούς στην Ελλάδα: «Οι Έλληνες πάντα ήταν αδέλφια μας και κάποτε πρέπει να ζήσουμε μαζί στο ίδιο ορθόδοξο κράτος».

Ο Κάρατζιτς, οι Έλληνες και η…Λιάνη

Την διάρκεια του πολέμου 1992-95 συνάντησα τον Κάρατζιτς στο Πάλε, δεκάδες φορές. Σχεδόν ποτέ δεν αρνήθηκε να μου μιλήσει, ακόμη και σε συνθήκες μεγάλης πίεσης. Στην πραγματικότητα δεν αρνήθηκε ποτέ να δει κανέναν που είχε σχέση με την Ελλάδα. Από εκπρόσωπους ελληνικών εξωκοινοβουλευτικών κόμματων και ανθρωπιστικών οργανώσεων, μέχρι εμπορικά σωματεία και ποδοσφαιρικές ομάδες. Συνάντησε ακόμη και τον απόστρατο αρχιπλοίαρχο Ναξάκη που επιζητούσε τριμερή συμμαχία Ελλάδας-Κούρδων-Σερβοβοσνίων! Σε όλους επαναλάμβανε το όραμα του.

Από το 1993, όταν η πίεση της διεθνούς κοινότητας έναντι του Πάλε και του Βελιγραδίου εντάθηκε, ο Κάρατζιτς προσπάθησε να διαμορφώσει μια διαφορετική εικόνα. Λιγότερο στρατιωτική, περισσότερο πολιτική. Eάν και ποτέ δεν έπαψε να εμφανίζεται σαν ένας «απλός στρατιώτης της μεγάλης σερβικής ιδέας». Συνέχεια μου επαναλάμβανε ότι οι Σέρβοι δεν πρόκειται να ξαναζήσουν μαζί ούτε με του Κροάτες ούτε με τους Μουσουλμάνους.

Συχνά με ρωτούσε για την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Εκτιμούσε τον Ανδρέα Παπανδρέου αλλά πίστευε ότι ένας από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους πολιτικούς ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Φαινόταν καλά ενημερωμένος, ενώ επανειλημμένως με ρώτησε για την κ. Δήμητρα Λιάνη και για το εάν πραγματικά έχει τόσο μεγάλη δύναμη όσο ακουγόταν!

Τον απασχολούσε επίσης το ζήτημα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Το 1994 στο Πάλε μου εκμυστηρεύτηκε ότι «το ζήτημα της ονομασίας της Μακεδονίας δεν είναι σοβαρό, αφού δεν υπάρχει περίπτωση να επιζήσει ως ανεξάρτητο κράτος με τόσο σαθρά εθνικά θεμέλια. Το μέλλον των Σκοπίων θα εξαρτηθεί από τις διαθέσεις της Ελλάδας και της Σερβίας», υπονοώντας ότι μια δίκαιη μοιρασιά μεταξύ «αδελφών» δεν θα ήταν άσχημη ιδέα…Τον είχε βέβαια προλάβει με δηλώσεις του ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ένα χρόνο πριν.


«Ένας όμορφος κόσμος»

Εκείνη την περίοδο άρχισε να διαφαίνεται η κρίση στις σχέσεις της Σερβοβοσνιακής ηγεσίας με τον Μιλόσεβιτς. Ο Κάρατζιτς άρχισε να απομονώνεται από όλους. Ήταν αγανακτισμένος με ρεπορτάζ και δημοσιεύματα των δυτικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, κυρίως του BBC του CNN και του ITV δηλώνοντας στις ελληνικές αντιπροσωπείες που συνέχιζαν απτόητες να τον επισκέπτονται ότι «το μόνο που απέμεινε στους Σερβοβόσνιους πλέον είναι ο Θεός και οι Έλληνες».

Είδα τελευταία φορά τον Ράντοβαν Κάρατζιτς τον Μάρτιο του 1995. Περίμενα στο προαύλιο του κυβερνητικού κτιρίου στο Πάλε πάνω από τέσσερεις ώρες, όταν εμφανίσθηκε συνοδευόμενος από κυβερνητικά στελέχη των Σερβοβοσνίων. Τον πλησίασα και τον ρώτησα εάν θα μπορούσαμε να βρει λίγο χρόνο να συζητήσουμε. Μου απάντησε με φιλικό ύφος… «άσε τις συνεντεύξεις και απόλαυσε αυτή την όμορφη ανοιξιάτική μέρα. Βρίσκεσαι σε ελεύθερο χριστιανικό έδαφος. Θα βρούμε χρόνο σύντομα να τα πούμε αναλυτικά…».

Ο πόλεμος τελείωνε. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς ούτε τότε έλεγε ψέματα. Παρ ότι η Βοσνία είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά, ο ίδιος πεπεισμένος για το όραμα του, εγκλωβισμένος από θρησκευτικές ιδεοληψίες και άφθονο εθνικιστικό παραλογισμό είχε καταφέρει να φτιάξει τον δικό του «ειρηνικό κόσμο» γύρω από το Πάλε, όπως αρκετά χρόνια αργότερα ο «Δρ Ντράγκαν Ντάμπιτς» στα περίχωρα του Βελιγραδίου. Εξάλλου, «στη ζωή δεν υπάρχουν αδιέξοδες καταστάσεις». Δύο μήνες μετά την τελευταία μας συνάντηση, ο Σερβικός στρατός έμπαινε στη Σρεμπρένιτσα.

Μία εξέλιξη μάλλον δυσάρεστη περίμενε την Τετάρτη τους Σκοπιανούς, καθώς ο Παναμάς ήρε την αναγνώρισή του στο γειτονικό κρατίδιο.

Ο πρέσβης της χώρας στην Ελλάδα συναντήθηκε με την υπουργό Εξωτερικών, κα Ντόρα Μπακογιάννη, στην οποία και ανακοίνωσε ότι η χώρα του δεν θα την αποκαλεί πλέον με το συνταγματικό της όνομα,

«Εκτιμώντας όλες τις πτυχές και εξελίξεις, που σχετίζονται με το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, ανακοινώσαμε στην υπουργό Εξωτερικών ότι σε συνέχεια σειράς συζητήσεων, θα θέλαμε να διαβεβαιώσουμε την ελληνική κυβέρνηση ότι η κυβέρνηση του Παναμά δεσμεύεται να τηρεί τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ, σχετικά με την ονομασία της χώρας για διεθνή και διμερή χρήση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο διπλωμάτης.

Ο Παναμάς είχε αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ με τη συνταγματική της ονομασία («Δημοκρατία της Μακεδονίας») το 2002. Βάσει της δήλωσης του πρεσβευτή, ο Παναμάς θα χρησιμοποιεί πλέον την προσωρινή ονομασία Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. αλλά δεσμεύεται να τηρεί τις αποφάσεις του ΟΗΕ.

Πηγή:e-liberta.gr

Υπερψηφίστηκε τελικώς από την γαλλική εθνοσυνέλευση το νομοσχέδιο που επιτρέπει στις εταιρίες που εδρεύουν στη Γαλλία να «παρακάμπτουν», όπως χαρακτηριστικά ορίζεται στο κείμενο του νομοσχεδίου, το υποχρεωτικό 35ωρο εργασίας ανά εβδομάδα. Ουσιαστικά ο νέος νόμος δίνει πλέον το δικαίωμα στις εταιρείες να προχωρούν σε επιμέρους, ιδιωτικές συμβάσεις εργασίας με το προσωπικό τους στις οποίες θα ορίζεται κατά περίπτωση τόσο ο συνολικός χρόνος απασχόλησης ανά εβδομάδα ή μήνα, όσο φυσικά και οι απολαβές των εργαζομένων. Είναι ένας εύσχημος τρόπος παράκαμψης των βασικών νομοθετικών διατάξεων που ορίζουν τον κατώτατο μισθό, πρωτίστως όμως είναι ένα εργαλείο στα χέρια των εργοδοτών προκειμένου να αυξάνουν την παραγωγή τους, με την παράλληλη αύξηση των ωρών απασχόλησης του εργατικού τους δυναμικού, χωρίς να αναγκάζονται να καταβάλλουν υπερωρίες ή έξτρα αμοιβές.

Η ρύθμιση αυτή αποτελούσε πρωταρχικό μέλημα του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί ο οποίος στο παρελθόν, τόσο πριν όσο και κυρίως μετά την εκλογή του είχε «χρεώσει» στο 35ωρο την έλλειψη ανταγωνιστικότητας που παρουσίαζαν αρκετές γαλλικές επιχειρήσεις. Μέχρι σήμερα όμως δεν είχε προωθήσει την μεταρρύθμιση αυτή αφού η δημοτικότητά του προφανώς δεν επέτρεπε μια ευθεία σύγκρουση με τα εργατικά συνδικάτα. Τα οποία μάλιστα «ακουμπά» ποικιλοτρόπως το νέο νομοσχέδιο, από τη στιγμή που διάταξή του ορίζει την «πιο αντιπροσωπευτική σύνθεσή τους» με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τις τωρινές διοικήσεις τους!

http://www.protothema.gr/content.php?id=12385

Νίκολας Γκρούεφσκι, ο εθνικιστής πρωθυπουργός των Σκοπίων.

Νικόλαος Γρούιος, ο Έλληνας παππούς του, που γεννήθηκε στο χωριό Αχλάδα της Φλώρινας και σκοτώθηκε το 1940 στα βουνά της Αλβανίας, πολεμώντας τους Ιταλούς εισβολείς.

«Να έρθει εδώ ο κ. Γκρούεφσκι να δει το όνομα του παππού του, στο Ηρώο του χωριού. Πέθανε για την Ελλάδα κι όχι για τη «Μακεδονία», ήταν Έλληνας, όχι Σλάβος» λέει στη zougla.gr, υπερήλικας κάτοικος της Αχλάδας, που υπήρξε και συμμαθητής του παππού του Ν. Γκρούεφσκι.

Οι κάτοικοι του χωριού είναι εξοργισμένοι με τον Σκοπιανό πρωθυπουργό για τα όσα υποστηρίζει στην προκλητική επιστολή του προς τον Έλληνα ομόλογό του, για ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητας στην περιοχή της δυτικής Μακεδονίας.

«Είμαστε Έλληνες, είτε αρέσει στον κ. Γκρούεφσκι, είτε όχι», λέει νεαρός κάτοικος του χωριού, επισημαίνοντας πως αυτοί που δηλώνουν «Μακεδόνες» μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. «Ας μας πουν, πού έκαναν τις περιουσίες τους», τονίζει με νόημα ο ίδιος.

Με το τέλος του εμφυλίου πολέμου, το 1949, η γιαγιά του και ο πατέρας του Ν. Γκρούεφσκι βρέθηκαν στο έδαφος της σημερινής ΠΓΔΜ, ακολουθώντας τους κομμουνιστές μετά την ήττα τους. Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμη και στα Σκόπια, η γιαγιά του Ν. Γκρούεφσκι λάμβανε τη σύνταξη του ΟΓΑ από το ελληνικό κράτος, όπως λένε κάτοικοι της Αχλάδας.

Οι γονείς του Ν. Γκρούεφσκι χώρισαν, όταν ο σημερινός πρωθυπουργός των Σκοπίων, ήταν σε πολύ μικρή ηλικία. Ο ίδιος μεγάλωσε με τη μητέρα του, που δήλωνε φανατική «Μακεδόνισσα».

«Εδώ, είναι Ελλάδα. Ο κ. Γκρούεφσκι ή Γρούιος είναι καλοδεχούμενος να ‘ρθει στο χωριό μας και να δει το μέρος από το οποίο κατάγεται, να δει το χωριό όπου έζησε ο παππούς του, ο οποίος πέθανε για την Ελλάδα,» μας λέει κάτοικος του χωριού.

Μήπως στην απαντητική επιστολή που ετοιμάζει ο Κώστας Καραμανλής στον κ. Γκρούεφσκι, θα πρέπει να του υπενθυμίσει ότι στις φλέβες του ρέει ελληνικό αίμα;

Αποστολή: Παναγιώτης Σαββίδης

Χρειάστηκαν, περισσότερες από δέκα ώρες σκληρής ανάκρισης για να μπορέσουν οι αστυνομικοί να δέσουν και με ομολογία αυτό που τις τελευταίες 15 ημέρες είχαν στα χέρια τους. Από τη στιγμή που ο 30χρονος Γεωργιανός παγιδεύτηκε στα δίχτυα του νόμου και με δεδομένο ότι αυτός ήταν ο άνθρωπος που κάρφωσε 21 φορές το μαχαίρι στο σώμα του Νίκου Σεργιανόπουλου έπρεπε πάση θυσία να εξασφαλίσουν και την ομολογία του για το ματωμένο σκηνικό της 4ης Ιουνίου.

Όμως δεν ήταν εύκολο. Σκληρός και αποφασισμένος να κρατήσει βαθιά κρυμμένο μέσα του το μυστικό, ο αλλοδαπός πληρωμένος εραστής, ήταν από την αρχή αρνητικός. Τελικά, από το βράδυ της Παρασκευής, (όταν και προσήχθη από την Αστυνομία)αποφάσισε τις πρώτες πρωινές του Σαββάτου, να «σπάσει» και κυνικά να ομολογήσει την πράξη του. «Με έθιξε. Μου ζήτησε να κάνω πράγματα που δεν μπορούσα. Επέμενε. Θόλωσα.. Άρπαξα το μαχαίρι και τον σκότωσα». Αυτή ήταν η ομολογία του 30χρονου, τελευταίο κομμάτι του πάζλ στην συγκλονιστική υπόθεση της δολοφονίας του τηλεοπτικού Κωνσταντίνου Μαρκορά. Το σημείο – κλειδί που έκλεισε το φάκελο και αποκάλυψε τον πραγματικό ένοχο. Τον άνθρωπο, που για πενήντα ολόκληρες ημέρες αποτελούσε «φάντασμα» ενισχύοντας ακραία σενάρια και φήμες για την πραγματική ταυτότητα του…

Με κάθε λεπτομέρεια

Με το κεφάλι κατεβασμένο και την άγρια, κοφτερή ματιά καρφωμένη στο κενό ο 30χρονος Γεωργιανός, παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών που ζουν στη χώρα του, άρχισε τις πρώτες πρωινές ώρες να ξετυλίγει με κάθε λεπτομέρεια στους αστυνομικούς του Ανθρωποκτονιών το σκηνικό της 4ης Ιουνίου. «Τον γνώρισα στην πλατεία Βικτορίας. Εκείνος με πλησίασε με το αυτοκίνητο του. Μου ζήτησε να τον ακολουθήσω στο σπίτι του λέγοντας: «Έλα μαζί μου και θα περάσουμε καλά». Έτσι έγινε σύμφωνα με τον 30χρονο η πρώτη προσέγγιση. Ο νεαρός, δέχτηκε να τον ακολουθήσει. Επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο του Σεργιανόπουλου και πήγαν στο ρετιρέ της οδού Μετεώρων.

«Καθίσαμε αρκετή ώρα. Καταναλώσαμε ποσότητα αλκοόλ και ναρκωτικά» είπε και όταν οι αστυνομικοί του ζήτησαν να περιγράψει πως έγινε το άγριο σκηνικό απάντησε πως «Εμφανίστηκε με ένα μαχαίρι και άρχισε να με απειλεί ζητώντας μου να κάνω πράγματα που δεν ήθελα. Αρνήθηκα αλλά επέμενε..». Σύμφωνα με την κατάθεση του, ακολούθησε συμπλοκή. Άγριος τσακωμός που έκανε τον Γεωργιανό να χάσει τον έλεγχο να αρπάξει το μαχαίρι από τα χέρια του ηθοποιού, να το στρέψει εναντίον του και με 21 μαχαιριές να του πάρει τη ζωή…

Η «ληστεία» και ο τρόπος διαφυγής

Την ώρα, που ο 56χρονος «Μαρκοράς» ψυχορραγούσε, ο 30χρονος σφαγέας σε κατάσταση αμόκ προσπαθούσε να βρει τρόπο διαφυγής. Το γεγονός πως η πόρτα του διαμερίσματος ήταν κλειδωμένη και τα κλειδιά εξαφανισμένα τον έκαναν να αισθάνεται θηρίο στο κλουβί. Έπρεπε να δραπετεύσει… Πρώτα όμως θα έπρεπε να σβήσει τα ίχνη του. Έτσι, σύμφωνα με την κατάθεση του άρπαξε το μαχαίρι, το έπλυνε και το τοποθέτησε πρόχειρα στο συρτάρι της κουζίνας, αναστατώνοντας παράλληλα και το σπίτι έτσι ώστε η δολοφονία να δείχνει ληστεία. Στη συνέχεια αφού έσπασε την κλειδαριά του διαμερίσματος, βγήκε έξω τρέχοντας και χάθηκε στο σκοτάδι.

Εξαφανίστηκε από τις πιάτσες

Από την πρώτη στιγμή που οι αστυνομικοί μπήκαν στο ματωμένο διαμέρισμα του Παγκρατίου, κατάλαβαν πολλά. Ο χώρος μιλούσε από μόνος του ενώ τα στοιχεία που είχε αφήσει πίσω του ο μυστηριώδης επισκέπτής πολλά. Αποτυπώματα αλλά και DNA από το σάλιο που βρέθηκε στα κουτάκια μπύρας απετέλεσαν «θησαυρό» για την Αστυνομία. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το γεγονός πως ο δράστης ήταν παλιός γνώριμος των αρχών (είχε συλληφθεί το 2006 όταν είχε εισέλθει παράνομα στη χώρα και είχε απελαθεί, ενώ το 2007 επέστρεψε στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας ζητώντας πολιτικό άσυλο το οποίο όμως είχαν αρνηθεί, ενώ σε υποθέσεις που είχε εμπλακεί είχε καταγραφεί στα αρχεία της Ασφάλειας μια φορά ως Γεωργιανός και σε άλλη περίπτωση ως Αλβανός) έκαναν πριν από περίπου 15 ημέρες τους αστυνομικούς να καταλήξουν στο συμπέρασμα πως αυτός ήταν ο δράστης.

Όμως παρόλο που σχεδόν καθημερινά «χτένιζαν» τις πιάτσες του αγοραίου έρωτα, αδυνατούσαν να τον βρουν. Είχε λουφάξει περιμένοντας να ξεφουσκώσει η υπόθεση. Το βράδυ της Παρασκευής βγήκε και πάλι για «δουλειά» στις βρόμικες πιάτσες. Αυτό ήταν και το μοιραίο του λάθος…

των Δημήτρη Πώποτα, Αριας Καλύβα

ΠΗΓΗ: http://www.protothema.gr/content.php?id=12487

Σάλο έχει προκαλέσει στους διπλωματικούς κύκλους, και αμηχανία στους αμερικανικούς διπλωματικούς κύκλους η δήλωση του ρώσου σκληροπυρηνικού πρεσβευτή στο ΝΑΤΟ Ντμίτρι Ρογκόζιν με αφορμή τη σύλληψη του πρώην ηγέτη των Σέρβων της Βοσνίας Ράντοβαν Κάρατζιτς. «Εάν ο Κάρατζιτς πρέπει να δικασθεί στη Χάγη, τότε, δίπλα του στο εδώλιο πρέπει να καθήσουν εκείνοι που πήραν την απόφαση του βομβαρδισμού φιλειρηνικών πολιτών που δεν έφταιγαν σε τίποτε και σκοτώθηκαν κατά εκατοντάδες την περίοδο εκδημοκρατισμού των Βαλκανίων από τη Δύση» είπε ο Ρογκόζιν.

Προκλητική επιστολή Γκρούεφσκι που θέτει θέμα επιστροφής περιουσιών και απόδοσης ιθαγένειας σε σλαβομακεδόνες έστειλε στον Έλληνα Πρωθυπουργό, ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Νίκολα Γκρούεφσκι, εγείροντας έτσι και επισήμως ζήτημα μακεδονικής μειονότητας στη χώρα μας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα απαντήσει εντός της εβδομάδος. Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Θεόδωρο Ρουσόπουλο, ο Νίκολα Γκρούεφσκι «επαναλαμβάνει τις γνωστές απαράδεκτες δηλώσεις περί ανύπαρκτων μειονοτήτων και επιχειρεί να προκαλέσει εμπόδια στη διαδικασία διαπραγματεύσεων που διεξάγεται στα Ηνωμένα Έθνη». Ο ίδιος εντάσσει την επιστολή Γκρούεφσκι σε τακτική κωλυσιεργίας από την πλευρά της FYROM και τονίζει ότι «η Ελλάδα δε θα παρασυρθεί και δε θα συμμετάσχει σε οποιαδήποτε απόπειρα εκτροπής της διαπραγμάτευσης από το αντικείμενό της, που είναι η εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης στο όνομα».

Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος των Σκοπίων, Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, δήλωσε: «Εμείς, χάριν των εθνικών μας συμφερόντων, πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε λύση, εννοείται, όμως, με κάποιο minimum, χωρίς να διακυβευτεί ο μακεδονικός λαός, το έθνος και η γλώσσα». Ενώ πριν από λίγες ημέρες είχε δηλώσει ότι «η αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας» αποτελούν γι αυτόν την «κόκκινη γραμμή» των διαπραγματεύσεων για την ονομασία. Είναι λοιπόν προφανές ότι επί της ουσίας η σκοπιανή πλευρά αλλάζει τακτική και ζητά να αναγνωριστεί η ύπαρξη μακεδονικού έθνους και μακεδονικής γλώσσας, ενώ η ελληνική πλευρά αιφνιδιάζεται και πάλι.

Η Ελλάδα αναγνωρίζει την ύπαρξη σλαβομακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας αλλά όχι και την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας. Επειδή κάτι τέτοιο θα άνοιγε στο μέλλον τον δρόμο για να εμφανιστούν επεκτατικές βλέψεις στη λογική ότι το μόνο ελεύθερο κομμάτι της Μακεδονίας είναι αυτό της FYROM και τα άλλα δύο βρίσκονται υπό ελληνική και βουλγαρική κατοχή. Η στροφή αυτή στην τακτική των Σκοπίων αποσκοπεί στον επηρεασμό της διεθνούς κοινότητας, αφού επιχειρεί να τοποθετήσει την διένεξη με την Ελλάδα στην βάση του αυτοπροσδιορισμού. Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή Γκρούεφσκι, στο πρώτο σχόλιο.

[via]

Σύγκρουση αμαξοστοιχίας με βαγόνια εμπορικής σημειώθηκε λίγο πριν τις 4 το πρωί της Δευτέρας κοντά στη γέφυρα της Παπαδιάς λίγο πριν το σιδηροδρομικό σταθμό του Μπράλου.

Η επιβατική αμαξοστοιχία 605 που κινούνταν από τα Δίκαια προς την Αθήνα μόλις πέρασε το σταθμό του Λιανοκλαδίου και κατευθυνόταν προς το Μπράλο χωρίς καν να το αντιληφθεί κάποιος βρήκε μπροστά της στην ίδια γραμμή βαγόνια που είχαν αποκολληθεί από εμπορική αμαξοστοιχία.

Με την επιβατική αμαξοστοιχία ταξίδευαν 502 επιβάτες. Εκτελούσε το δρομολόγιο Αλεξανδρούπολη-Θεσσαλονίκη-Αθήνα.

Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Συνολικά 16 επιβάτες τραυματίστηκαν ελαφρά, ενώ ο μηχανοδηγός υπέστη κάταγμα κνήμης.

Οι τραυματίες διακομίσθηκαν στο νοσοκομείο της Λαμίας, όπου δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες. Βαρύτερα τραυματισμένος είναι ο μηχανοδηγός Παναγιώτης Λιάσκος, που φέρει κατάγματα στην κνήμη και στον αγκώνα, καθώς και δύο επιβάτες, που φέρουν επίσης
σοβαρά θλαστικά τραύματα εισήχθησαν στην ορθοπεδική κλινική του νοσοκομείου.

Εκατοντάδες επιβάτες που βρίσκονταν στην αμαξοστοιχία επιβιβάστηκαν σε λεωφορεία για να κατευθυνθούν προς την Αθήνα.

Η σιδηροδρομική συγκοινωνία Αθηνών – Θεσσαλονίκης διεκόπη και αναμένεται να αποκατασταθεί μετά τις 3 το μεσημέρι.

Στις καταθέσεις τους, οι δύο μηχανοδηγοί της εμπορικής αμαξοστοιχίας δήλωσαν ότι δεν αντιλήφθηκαν πως είχαν αποκοπεί 27 βαγόνια από το συρμό. Επιβεβαίωσαν ότι είχαν επικοινωνία με την τηλεδιο <!– telegram = telegram + ‘Δέκα έξι είναι, σύμφωνα με την αστυνομία, οι μικροτραυματίες -επιβάτες, δύο <BR>μηχανοδηγοί και δύο υπάλληλοι του ΟΣΕ- από τη σύγκρουση επιβατικής <BR>αμαξοστοιχίας με εμπορική, που σημειώθηκε τα ξημερώματα κοντά στη γέφυρα της <BR>Παπαδιάς, λίγο πριν το σιδηροδρομικό σταθμό του Μπράλου. Οι τραυματίες <BR>διακομίσθηκαν στο νοσοκομείο της Λαμίας, όπου δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες. <BR>Βαρύτερα τραυματισμένος είναι ο μηχανοδηγός Παναγιώτης Λιάσκος, που φέρει <BR>κατάγματα στην κνήμη και στον αγκώνα, καθώς και δύο επιβάτες, που φέρουν επίσης <BR>σοβαρά θλαστικά τραύματα εισήχθησαν στην ορθοπεδική κλινική του νοσοκομείου. <BR>Σύμφωνα με μαρτυρίες επιβαινόντων, όλα εξελίχθηκαν με κινηματογραφική ταχύτητα. <BR>Είκοσι λεπτά πριν τις 4 τα ξημερώματα, η επιβατική αμαξοστοιχία 605, <BR>προερχόμενη από Αλεξανδρούπολη και Θεσσαλονίκη, που κατευθύνονταν προς την <BR>Αθήνα, έφτασε στο σταθμό της Αρπίνης, έναν παλιό παροπλισμένο σταθμό, που <BR>χρησιμοποιείται μόνο για διασταυρώσεις στα τρένα. <BR>Εκεί, οι μηχανοδηγοί διαπίστωσαν ότι το τρένο δεν μπορεί να συνεχίσει τη <BR>διαδρομή του, καθώς σε αντίθετη κατεύθυνση κινείτο από την Αθήνα προς το <BR>Λιανοκλάδι, εμπορική αμαξοστοιχία με 34 βαγόνια και πέντε μηχανές συνολικού <BR>μήκους 1000 περίπου μέτρων. <BR>Οι μηχανοδηγοί ανέμεναν στο σημείο έως ότου περάσει από τη δεύτερη γραμμή μέσα <BR>στο σταθμό, το εμπορικό τρένο. Λίγα λεπτά αργότερα έλαβαν σήμα να προχωρήσουν <BR>και άρχισαν ν’ αναπτύσσουν ταχύτητα. Ωστόσο, πέντε χιλιόμετρα μετά το σταθμό, <BR>σε συνεχόμενη δεξιά στροφή, ύστερα από γέφυρα, στο 202 χλμ. της σιδηροδρομικής <BR>Αθηνών-Λαμίας, οι δύο μηχανοδηγοί της επιβατικής αμαξοστοιχίας, ήρθαν <BR>αντιμέτωποι με βαγόνια, που είχαν &quot;λυθεί&quot; από τον εμπορικό συρμό. <BR>Επιχείρησαν να ακινητοποιήσουν το τρένο με &quot;ακαριαία πέδηση&quot;, αλλά ήταν πλέον <BR>αργά. Το τρένο, που εκείνη τη στιγμή εκινείτο με 50 περίπου χιλιόμετρα, έπεσε <BR>πάνω στα βαγόνια που είχαν ακινητοποιηθεί στη μέση της γραμμής. Η σύγκρουση <BR>ήταν σφοδρή. Η μηχανή της επιβατικής αμαξοστοιχίας, βάρος περίπου 100 τόνων, <BR>βγήκε από τις γραμμές. <BR>Παράλληλα, το ένα από τα άδεια βαγόνια, με την πρόσκρουση της μηχανής πήρε ύψος <BR>και &quot;καρφώθηκε&quot; στο τμήμα της επιβατικής αμαξοστοιχίας, όπου βρίσκεται το <BR>χειριστήριο των μηχανοδηγών. Στα δευτερόλεπτα που προηγήθηκαν της πρόσκρουσης, <BR>ο ένας από τους δύο μηχανοδηγούς πρόλαβε να απομακρυνθεί από τη θέση του. Ο <BR>συνάδερφός του, ωστόσο, εγκλωβίστηκε και παγιδεύτηκε στις στραπατσαρισμένες <BR>λαμαρίνες. <BR>Σύμφωνα με εργαζόμενους του ΟΣΕ, από τη σύγκρουση και για 15 λεπτά μετά, η <BR>επιβατική αμαξοστοιχία &quot;χάθηκε&quot; από τον ειδικό πίνακα παρακολούθησης της <BR>διέλευσης των τρένων, στο Λιανοκλάδι. Από το κέντρο καλούσαν το συρμό, μέσω <BR>ραδιοτηλεφώνου και δεν έπαιρναν απάντηση. Η απόκριση ήρθε λίγα λεπτά μετά τις 4 <BR>τα ξημερώματα, από τα κεντρικά γραφεία της Καρόλου στην Αθήνα, με τα οποία <BR>επικοινώνησε ένας εκ των δύο εργαζομένων του ΟΣΕ, που επέβαιναν στην <BR>αμαξοστοιχία. <BR>Αμέσως, σήμανε συναγερμός. Το συγκεκριμένο σημείο, ωστόσο, ήταν δυσπρόσιτο για <BR>τα σωστικά συνεργεία. &700;νθρωποι της Πυροσβεστικής, της αστυνομίας και του ΕΚΑΒ <BR>χρειάστηκε να διανύσουν χιλιόμετρα μέσα στα βουνά για να φτάσουν στον πιο <BR>κοντινό σιδηροδρομικό σταθμό, στο Ελευθεροχώρι, κι από εκεί πεζή, βαδίζοντας <BR>πάνω στις ράγες της γραμμής, για μια απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων, να φτάσουν <BR>στο σημείο του ατυχήματος. <BR>Παράλληλα, εργαζόμενοι του ΟΣΕ, που βρίσκονταν για τη συντήρηση της γραμμής <BR>πέντε χιλιόμετρα από το σημείο, έτρεξαν για παροχή βοήθειας. Εντέλει, λίγο πριν <BR>τις 06.30, υπάλληλοι του Οργανισμού κατάφεραν να αποκόψουν τα βαγόνια της <BR>επιβατικής αμαξοστοιχίας και με άλλη μηχανή, να μεταφέρουν τους επιβάτες στο <BR>σταθμό Λιανοκλαδίου, από όπου επιβιβάσθηκαν σε λεωφορεία και μεταφέρθηκαν στους <BR>προορισμούς τους. Το ίδιο συνέβη και με τους επιβάτες άλλης αμαξοστοιχίας, που <BR>εκινείτο από τη Θεσσαλονίκη προς την Αθήνα και ακολουθούσε σε απόσταση 15 <BR>περίπου χιλιομέτρων. <BR>Παράλληλα, στις 06.00 αναχώρησε από το Λιανοκλάδι άλλο τρένο, το οποίο μετέφερε <BR>σωστικά συνεργεία της πυροσβεστικής και του ΕΚΑΒ, για να φτάσει στο σημείο του <BR>ατυχήματος και να απεγκλωβίσει τον μηχανοδηγό. Οι διασώστες χρειάστηκαν <BR>περισσότερο από μιάμιση ώρα για κόψουν τις λαμαρίνες. <BR>Όπως έγινε γνωστό, μεταξύ των επιβατών της αμαξοστοιχίας ήταν και γιατρός, ο <BR>οποίος βρέθηκε δίπλα στον εγκλωβισμένο μηχανοδηγό παρέχοντάς του τις πρώτες <BR>βοήθειες, αφού προηγουμένως είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του σε ελαφρά <BR>τραυματισμένους συνεπιβάτες του. <BR>Ασθενοφόρα και οι κινητές μονάδες νοσηλείας έσπευσαν στο σιδηροδρομικό σταθμό <BR>Λιανοκλαδίου για να παραλάβουν τους τραυματίες, τους οποίους μετέφεραν στο <BR>νοσοκομείο της Λαμίας. <BR>Στις καταθέσεις τους, οι δύο μηχανοδηγοί της εμπορικής αμαξοστοιχίας δήλωσαν <BR>ότι δεν αντιλήφθηκαν πως είχαν αποκοπεί 27 βαγόνια από το συρμό. Επιβεβαίωσαν <BR>ότι είχαν επικοινωνία με την τηλεδιο’; //–> ίκηση στο Λιανοκλάδι και ότι δήλωσαν «ακεραιότητα», όταν τους ζητήθηκε. Επιμένουν ότι τα όργανα, που είχαν στη διάθεσή τους δεν έδειξαν πρόβλημα.

Ο ελεγκτής κυκλοφορίας των τρένων, Θανάσης Λεπίδας, στη δική του κατάθεση, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι μίλησε δύο φορές από το ραδιοτηλέφωνο με τους μηχανοδηγούς της εμπορικής αμαξοστοιχίας, αφού οι ενδείξεις που είχε στον ηλεκτρονικό πίνακα δεν ήταν «αυτές, που θα έπρεπε».

Όπως υπογράμμισε ο ελεγκτής κυκλοφορίας στην κατάθεσή του «ύστερα από δύο συνομιλίες με τον μηχανοδηγό της εμπορικής αμαξοστοιχίας και μετά τις σαφείς απαντήσεις που πήρα, μόνο τότε χάραξα πορεία για να συνεχίσει η επιβατική αμαξοστοιχία προς την Αθήνα».

Οι μηχανοδηγοί της εμπορικής αμαξοστοιχίας, πάντως, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στην αστυνομική διεύθυνση Φθιώτιδας. Λίγο πριν τις 2 το μεσημέρι, αφέθηκαν ελεύθεροι με εντολή του εισαγγελέα πλημμελειοδικών Λαμίας.

Με κινηματογραφική ταχύτητα το ατύχημα

Είκοσι λεπτά πριν τις 4 τα ξημερώματα, η επιβατική αμαξοστοιχία 605, προερχόμενη από Αλεξανδρούπολη και Θεσσαλονίκη, που κατευθύνονταν προς την Αθήνα, έφτασε στο σταθμό της Αρπίνης, έναν παλιό παροπλισμένο σταθμό, που χρησιμοποιείται μόνο για διασταυρώσεις στα τρένα.

Εκεί, οι μηχανοδηγοί διαπίστωσαν ότι το τρένο δεν μπορεί να συνεχίσει τη διαδρομή του, καθώς σε αντίθετη κατεύθυνση κινείτο από την Αθήνα προς το Λιανοκλάδι, εμπορική αμαξοστοιχία με 34 βαγόνια και πέντε μηχανές συνολικού μήκους 1000 περίπου μέτρων. Οι μηχανοδηγοί ανέμεναν στο σημείο έως ότου περάσει από τη δεύτερη γραμμή μέσα στο σταθμό, το εμπορικό τρένο. Λίγα λεπτά αργότερα έλαβαν σήμα να προχωρήσουν και άρχισαν ν’ αναπτύσσουν ταχύτητα. Ωστόσο, πέντε χιλιόμετρα μετά το σταθμό, οι δύο μηχανοδηγοί της επιβατικής αμαξοστοιχίας, ήρθαν αντιμέτωποι με βαγόνια, που είχαν «λυθεί» από τον εμπορικό συρμό.

Επιχείρησαν να ακινητοποιήσουν το τρένο, αλλά ήταν πλέον αργά. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Η μηχανή της επιβατικής αμαξοστοιχίας, βάρος περίπου 100 τόνων, βγήκε από τις γραμμές. Παράλληλα, το ένα από τα άδεια βαγόνια, με την πρόσκρουση της μηχανής πήρε ύψος και «καρφώθηκε» στο τμήμα της επιβατικής αμαξοστοιχίας, όπου βρίσκεται το χειριστήριο των μηχανοδηγών.

Στα δευτερόλεπτα που προηγήθηκαν της πρόσκρουσης, ο ένας από τους δύο μηχανοδηγούς πρόλαβε να απομακρυνθεί από τη θέση του. Ο συνάδερφός του, ωστόσο, εγκλωβίστηκε. Σύμφωνα με εργαζόμενους του ΟΣΕ, από τη σύγκρουση και για 15 λεπτά μετά, η
επιβατική αμαξοστοιχία «χάθηκε» από τον ειδικό πίνακα παρακολούθησης της διέλευσης των τρένων, στο Λιανοκλάδι. Από το κέντρο καλούσαν το συρμό, μέσω ραδιοτηλεφώνου και δεν έπαιρναν απάντηση.

Η απόκριση ήρθε λίγα λεπτά μετά τις 4 τα ξημερώματα. Αμέσως, σήμανε συναγερμός. Το συγκεκριμένο σημείο, ωστόσο, ήταν δυσπρόσιτο για τα σωστικά συνεργεία. Ανθρωποι της Πυροσβεστικής, της αστυνομίας και του ΕΚΑΒ χρειάστηκε να διανύσουν χιλιόμετρα μέσα στα βουνά για να φτάσουν στον πιο κοντινό σιδηροδρομικό σταθμό, στο Ελευθεροχώρι, κι από εκεί βαδίζοντας πάνω στις ράγες της γραμμής, για μια απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων, να φτάσουν στο σημείο του ατυχήματος. Παράλληλα, εργαζόμενοι του ΟΣΕ, που βρίσκονταν για τη συντήρηση της γραμμής πέντε χιλιόμετρα από το σημείο, έτρεξαν για παροχή βοήθειας.

Εντέλει, λίγο πριν τις 06.30, υπάλληλοι του Οργανισμού κατάφεραν να αποκόψουν τα βαγόνια της επιβατικής αμαξοστοιχίας και με άλλη μηχανή, να μεταφέρουν τους επιβάτες στο σταθμό Λιανοκλαδίου, από όπου επιβιβάσθηκαν σε λεωφορεία και μεταφέρθηκαν στους προορισμούς τους. Το ίδιο συνέβη και με τους επιβάτες άλλης αμαξοστοιχίας, που εκινείτο από τη Θεσσαλονίκη προς την Αθήνα και ακολουθούσε σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων.

Παράλληλα, στις 06.00 αναχώρησε από το Λιανοκλάδι άλλο τρένο, το οποίο μετέφερε σωστικά συνεργεία της πυροσβεστικής και του ΕΚΑΒ, για να φτάσει στο σημείο του ατυχήματος και να απεγκλωβίσει τον μηχανοδηγό. Οι διασώστες χρειάστηκαν περισσότερο από μιάμιση ώρα για κόψουν τις λαμαρίνες. Όπως έγινε γνωστό, μεταξύ των επιβατών της αμαξοστοιχίας ήταν και γιατρός, ο
οποίος βρέθηκε δίπλα στον εγκλωβισμένο μηχανοδηγό παρέχοντάς του τις πρώτες βοήθειες, αφού προηγουμένως είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του σε ελαφρά τραυματισμένους συνεπιβάτες του.

Ασθενοφόρα και οι κινητές μονάδες νοσηλείας έσπευσαν στο σιδηροδρομικό σταθμό Λιανοκλαδίου για να παραλάβουν τους τραυματίες, τους οποίους μετέφεραν στο νοσοκομείο της Λαμίας.

Για διάλυση δημοσίων οργανισμών, μιλά το ΠΑΣΟΚ

Ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Μεταφορών, Νίκος Σηφουνάκης, δήλωσε σχετικά με το σημερινό σιδηροδρομικό ατύχημα και την κατάσταση που επικρατεί στον ΟΣΕ: «Δυστυχώς, το αρμόδιο υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών δείχνει με τους πιο επιεικείς όρους, στους τομείς της αρμοδιότητάς του, αποσυντονισμό και αποδιοργάνωση, που οδηγούν σε διάλυση Δημόσιους Οργανισμούς, με τραγικές επιπτώσεις στην ασφάλεια των επιβατών, και στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας».

»Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, χωρίς προειδοποιήσεις, σταμάτησε τα δρομολόγια στους άξονες ΑΘΗΝΑ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ και αντίστροφα, εξ αιτίας – όπως ισχυρίζεται – της καθυστέρησης προμήθειας – παράδοσης του αναγκαίου υλικού τροχών. Η κατάσταση
στον ΟΣΕ και στις θυγατρικές του εταιρείες είναι τραγική. Την τελευταία τετραετία, από τα οικονομικά στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, το συνολικό έλλειμμα σε σχέση με το 2004 έχει διπλασιαστεί, από 3,5 δις ευρώ, έφτασε τα 7,5 δις ευρώ. Οι αλόγιστες σπατάλες, οι υπέρογκες αμοιβές σε ‘ημετέρους’, ο υπερδιπλασιασμός των δανειακών υποχρεώσεων, οδηγούν τον ΟΣΕ σε κατάρρευση».

»Τα δημοσιεύματα για τις συμβάσεις – σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η σκανδαλώδης σύμβαση με την εταιρεία TABLOGIX, με την απευθείας ανάθεση έργου και υπηρεσιών. Η δυσοσμία των σκανδάλων δεν έχει όρια, όπως και οι υπεύθυνοι συνδικαλιστικοί φορείς καταγγέλλουν τεκμηριωμένα. Οι Έλληνες πολίτες δεν προσδοκούν σε ενέργειες εξυγίανσης από την κυβέρνηση. Ευελπιστούν η ελληνική δικαιοσύνη να συντομεύσει τις διαδικασίες, προκειμένου να σταματήσει η καταστροφική πορεία του ΟΣΕ» καταλήγει ο κ. Σηφουνάκης.

[via]

Της ΑΡΙΣΤΕΑΣ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ
Μετά τη γερμανική Siemens και τις μίζες στα κόμματα εξουσίας, τώρα ήρθε και η ώρα της ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΑΒΕΕ, που εξαγοράστηκε από την COSMOTE τον Μάιο του 2006 με το αστρονομικό τίμημα των 1,3 δισ. ευρώ.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εξαγορά που έγινε με κυβερνητική σφραγίδα από τη θυγατρική του ημικρατικού (τότε) ΟΤΕ, η οποία χαρακτηρίστηκε ως ιδιότυπη κρατικοποίηση της ΓΕΡΜΑΝΟΣ, με καταφανώς ωφελημένο τον βασικό της μέτοχο Π. Γερμανό.

Ο Π. Γερμανός πούλησε ακριβά, την ώρα που η εγχώρια αγορά στην κινητή τηλεφωνία είναι κορεσμένη. Η COSMOTE, αντί να αναπτύξει δικό της δίκτυο, με υπερτίμημα απέκτησε τη ΓΕΡΜΑΝΟΣ, περιγράφοντας «προσδοκίες συνεργειών» και «ωφέλειες στο cash flow», που δεν έπεισαν.

1Η «υιοθεσία» της ΓΕΡΜΑΝΟΣ από τον ΟΤΕ και την COSMOTE δεν προέκυψε ξαφνικά. Είχε μεθοδευθεί από το 1999, όταν η ΓΕΡΜΑΝΟΣ, με απόφαση του τότε διευθύνοντος συμβούλου της COSMOTE Ν. Μανασή, έγινε εμπορικός της συνεργάτης.

Ακολούθησε η μεταπήδηση του Ν. Μανασή στο τιμόνι του ΟΤΕ και η «Γερμανός» συνήψε σύμβαση πωλητή και των υπηρεσιών του Οργανισμού στη σταθερή τηλεφωνία.

2 Το καλοκαίρι του 2006, ο τέως υπουργός Μεταφορών, Χρ. Βερελής, αποκάλυψε αυτό που επί χρόνια φημολογείτο: ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του, δύο φορές μάλιστα, είχε κομισθεί από τον Ν. Μανασή η πρόταση για εξαγορά της «Γερμανός» από την Cosmote. Πρόταση που επανέφερε και ο μετέπειτα διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ, Ελ. Αντωνακόπουλος, για να απορριφθεί ξανά. Μάλιστα, ο κ. Βερελής ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων, στις 19 Ιουλίου 2006, υποστήριξε ότι η επιμονή για τη «Γερμανός» ήταν η βασική αιτία για την αποπομπή του Νίκου Μανασή από τον ΟΤΕ.

Ο τελευταίος, μετά την αποχώρησή του, συνεργάστηκε με τον Πάνο Γερμανό σε project στο εξωτερικό (Ουζμπεκιστάν), ενώ τα «παιδιά του», που έμειναν πίσω, ήταν σταθερά προσανατολισμένα στη «Γερμανός».

3 Τον Μάιο του 2006, αρχικά διέρρευσε στον Τύπο ότι είναι έτοιμη η εξαγορά της «Γερμανός» από την Cosmote και ότι, κατά την περίοδο των μυστικών διαπραγματεύσεων, η μετοχή της πρώτης είχε γίνει «άλογο»: από τα 12 στα 19 ευρώ, διά συναλλαγών που είχαν κάνει πρόσωπα του στενού πυρήνα της «Γερμανός» μέσω της Eurobank ΑΧΕΠΕΥ.

4 Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν και το Δ.Σ. της Cosmote στις 8 Μαΐου 2006 ενέκρινε την εξαγορά της «Γερμανός» με όπλο για το εύλογο του τιμήματος, την έκθεση της J.P. Morgan. Η αγορά διχάστηκε για την εξαγορά και τα οφέλη της, το ίδιο και οι αναλυτές, ενώ το ζήτημα λόγω και της προϊστορίας του, αναγορεύθηκε σε πολιτικό σκάνδαλο από την αντιπολίτευση, και εξαιτίας του γεγονότος ότι η Cosmote επέλεξε να χρησιμοποιήσει ως όχημα την CosmoHolding Κύπρου.

5 Το τίμημα των 1,3 δισ. ευρώ που κατέβαλε η Cosmote για την απόκτηση της «Γερμανός» ισοδυναμεί με το τριπλάσιο των πωλήσεων της δεύτερης για το 2005. Η τιμή εξαγοράς είναι ίση με τα κέρδη του κλάδου, που αποκτήθηκε, επί 54 φορές και με 22 φορές το EBITDA (δηλαδή, τα κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων).

Το δε κόστος απόκτησης εκάστου καταστήματος λιανικής είναι αστρονομικό. Φτάνει τα 2 εκατ. ευρώ για καθένα από τα 500 καταστήματα της ΓΕΡΜΑΝΟΣ, όταν η ίδια η αλυσίδα είχε ανακοινώσει ότι για τη δημιουργία 15 νέων σημείων πώλησης στη Βουλγαρία θα δαπανούσε 2 εκατ. ευρώ, δηλαδή 135.00 ευρώ για καθένα!

6 Στις 19 Ιουλίου 2006, ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, ο βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Μανώλης αποκάλυψε ότι η πρώτη διερευνητική επαφή Βουρλούμη – Γερμανού έγινε στο Βουκουρέστι τον Δεκέμβριο του 2005, για να επιβεβαιωθεί. Λίγο αργότερα ο κ. Βουρλούμης ενημέρωσε τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφη, ενώ κατά την περίοδο των διαπραγματεύσεων έγινε πάρτι με τη μετοχή της ΓΕΡΜΑΝΟΣ. Ο πρόεδρος του ΟΤΕ και της Cosmote καθ’ όλη τη διάρκεια των επικρίσεων ισχυρίζεται ότι το project τού πήγε έτοιμο και ότι το έκρινε επωφελές.

7 Την επομένη της συνεδρίασης ο Χρ. Βερελής απέστειλε στον τότε προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Δ. Παπαγγελόπουλο τα πρακτικά της Βουλής και δημοσίευμα της «Καθημερινής» που ανέλυε τους επωφελείς για τον Π. Γερμανό όρους εξαγοράς. Εν κρυπτώ η προκαταρκτική έρευνα της υπόθεσης ανετέθη στον εισαγγελέα Αθ. Σιμιτζόγλου, ο οποίος ζήτησε να ληφθούν καταθέσεις από τη 13η πταισματοδίκη κ. Δημοπούλου.

8 Τον Οκτώβριο του 2006, όταν αποκαλύφθηκε ότι είχε διαταχθεί προκαταρκτική, η κυβέρνηση δυσφόρησε, η υπόθεση επανήλθε στον κ. Σιμιτζόγλου και τον Φεβρουάριο του 2007 αναβαθμίστηκε, μετά τη μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ με τις υπογραφές 17 βουλευτών.

Την προκαταρκτική ανέλαβε η αντεισαγγελέας Ευσταθία Σπυροπούλου, η οποία έδωσε και την εντολή (κι αυτή κρατήθηκε μυστική) για την άσκηση διώξεων κατά 18 συνολικά προσώπων από την Cosmote, τη ΓΕΡΜΑΝΟΣ, τη Χρηματιστηριακή Eurobank κ.ά.

Η κ. Σπυροπούλου μπλοκαρίστηκε από τη βραδύτητα με την οποία κινήθηκε η έρευνα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, η οποία διερευνούσε επί δύο χρόνια αν προέκυψαν παραβάσεις της χρηματιστηριακής νομοθεσίας (κατάχρηση εσωτερικής πληροφόρησης και χειραγώγηση της μετοχής της ΓΕΡΜΑΝΟΣ).

Πάντως για τη μεγάλη αυτή υπόθεση πέραν της αποσιώπησης επιχειρήθηκε και χειραγώγηση της ενημέρωσης.

Αρκεί να αναφερθεί ότι η υπόθεση βρίσκεται στην ανάκριση από τις 8 Ιουλίου, ενώ μέχρι χθες επικρατούσε σιωπητήριο, ωσάν να πρόκειτο περί… πταίσματος. *

[via]